و موجب بد گمانى به تو و خيالات بد در بارهء تو خواهد شد . 102 إيّاك أن تغترّ بما ترى من إخلاد أهل الدّنيا إليها و تكالبهم عليها فقد نبّأك اللّه عنها و تكشّفت لك عن عيوبها و مساويها : بر تو باد بدورى از اين كه فريب خورى از آنچه كه مى بينى از تمايل اهل دنيا به دنيا و چنگ در افكندن آنان بر يكديگر زيرا كه خداوند تو را از حقيقت دنيا خبر داده و خود برهنه شده است براى تو از عيبها و بديهاى خود ( و در قرآن شريف فرموده است : وَ ما هذهِِ الْحَياةُ الدُّنْيا إِلّا لَهْوٌ وَ لَعِبٌ وَ إِنَّ الدّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ لَوْ كانُوا يَعْلَمُونَ ) . 103 إيّاك أن تخدع عن دار القرار و محلّ الطّيّبين الأخيار و الأولياء الأبرار الّتى نطق القرآن بوصفها و أثنى على أهلها و دلّك اللّه سبحانه عليها و دعاك إليها : بر تو باد بدورى از اين كه فريب خورى و غفلت كنى از خانهء آخرت كه قرار گاه و جايگاه پاكان برگزيدگان و دوستان نيكو كاران است و قرآن در اوصاف آنجا سخن رانده و ساكنانش را ستوده است خداوند سبحان نيز تو را بر آنجا رهنمائى فرموده و بسوى آن خانه خوانده است . 104 إيّاك و الكلام فيما لا تعرف طريقته و لا تعلم حقيقته فإنّ قولك يدلّ على عقلك و عبارتك تنبى ء عن معرفتك فتوّق من طول لسانك ما أمنته و اختصر من كلامك ما استحسنته فإنهّ بك أجمل و على فضلك أدلّ : بر تو باد بدورى از سخن گفتن در چيزى كه راه و روش آن را نشناسى و حقيقت آن مطلب را ندانى زيرا قول تو دليل عقل تو است و عباراتى كه ادا ميكنى حاكى از كمال و معرفت مىباشد بنا بر اين از درازى زبان خود آنچه را كه ايمن باشى از آن نگه دار و سخنت را تا آنجا كه نيكو مى شمارى مختصر كن كه اين براى تو زيباتر و بر كمال فضلت دلالت كننده‌تر است . 105 إيّاك و مشاورة النّساء فإنّ رأيهنّ إلى أفن و عزمهنّ إلى وهن و اكفف عليهنّ من أبصارهنّ فحجابك لهنّ خير من الارتياب بهنّ و ليس خروجهنّ بشرّ من إدخالك من لا يوثق عليهنّ و إن استطعت أن لا يعرفن غيرك فافعل :